• تاریخ انتشار : پنجشنبه 8 مهر 1400 - 18:58
  • کد خبر : 4247
  • چاپ خبر
پیرامون گفت وگوی تاجزاده با فعالان جریان انقلابی

زنگ بیدارباش به روش سیدمصطفی تاجزاده / شکستن حلقه بسته تفکر انقلابی ها

تاجزاده همواره قائل به گفتگو بوده و به نظر می رسد این سنت گفتگو که با طیف خاصی از مخالفان خود گفتگو شود، شاید بتواند راه جدیدی در سیاست ایران باز کند. از همین رو پیشنهاد می کنم افراد بیشتری از اصلاح طلبان با جریان ارزشی وارد گفتگوی صریح و رو در رو شوند

امتداد-داوود حشمتی: بسیاری از آنها آمده بودند تا حرفهایی که در قالب چند توئیت نمی توانند نثارش کنند را به صورت زنده بیان کنند. برای همین با توپی پر آمده بودند. برخی نیز تصور می کردند فرصت خوبی است تا ضمن تکرار چیزهایی که در مورد او شنیده بودند، شجاعتشان را به رخش بکشند، با این حال گفتگویی که قرار بود دو ساعت زمان داشته باشد با اصرار شدید خود آنها، ۵ ساعت و نیم طول کشید. این یعنی پیروزی منطق گفتگو بر حملات سایبری از طریق اکانت های ناشناس.

نشست سیدمصطفی تاجزاده با فعالان جوان جریان انقلابی حاوی دستاوردی بزرگ بود. آنها فارغ از پیله خبری و تحلیلی که برایشان ساخته بودند، می توانستند بی واسطه نقدهایشان را بگویند و پاسخ بشنوند.

هانا آرنت در کتاب توتالیتریسم می گوید «یکی از وظایف حلقه های نخبه در جنبش این است که از اعضای حزب در مقابل جهان خارج محافظت کنند» این اعضای نزدیک به حلقه اصلی اجازه نمی دهند تا افراد با جهان واقعی بیرون از خود آنطور که هست روبه رو شوند. تنها باید چیزی را در مورد افراد و جهان آنها باور کنند که نخبگان جنبش توتالیتر برایشان تشریح کرده‌اند.

به باور من گفتگوی سیدمصطفی تاجزاده با مخالفان فکری  از جنس جریان انقلابی از این جهت بسیار مهم است. آنها فارغ از جهانی که برایشان ساخته‌اند، فارغ از دیوی که از او ساخته بودند بدون واسطه وارد گفت وگو شدند و تندترین نقدهای خود را بیان کرده و جواب شنیدند. جوابی که هرگز در طول دوران فعالیتشان آن را نشنیده بودند. به این دلیل که هیچ وقت گفتگویی شکل نمی گرفت. آنچه بود، بیان نظرات یکطرفه بود که عموما هم جریان انقلابی تمایلی به شنیدن حرفهای طرف مقابل نداشت.

من فکر می کنم تاجزاده اما به خوبی می داند چه کار می کند. او سخت ترین لایه ذهنی مخالفانش را در داخل (و پیش از آن در خارج و میان براندازان) نشانه گرفت تا حرفش را که دفاع از اصلاح طلبی است به آنها برساند. این گفتگو بی واسطه بود. آنها وقتی می شنیدند تاجزاده می گوید: « ما نمی توانیم کاری کنیم که آمریکا دست از دشمنی با ما بردارد اما می توانیم (و باید) کاری کنیم که سیبل اصلی دولت آمریکا نباشیم» با واقعیتی روبه رو میشدند که پیش از آن هرگز نشنیده بودند. از نگاه آنها تاجزاده مزدور آمریکا بود و سالها تلاش شده بود تا برایشان اثبات کنند، او و همفکرانش چشم به آمریکا دوختند. اما وقتی از او شنیدند: «ما اتفاقا باید از چین و روسیه برای منافع خودمان استفاده کنیم و به جای اینکه بازیچه دو طرف باشیم از هر دو طرف برای منافع خودمان استفاده کنیم» انگار با شخص دیگری روبه رو شده بودند.

وقتی در مورد حجاب پرسیدند و شنیدند که می گفت: «من به حجاب اعتقاد دارم اما با اجباری بودنش نه امروز بلکه از سالها قبل مخالفم» تعجب می کردند. و زمانی که استدلال می آورد: «چرا در تمام طول تاریخ هیچ فقیهی فتوا نداده است که مجازات بی حجابی مثلا فلان قدر حد است»؟ با سئوال مهمی روبه رو شدند که پاسخی نداشتند.

به باور من یکی از درخشان ترین بخش های که تاجزاده در این گفتگو نشان داد، بخشی بود که به موضوع جنگ پرداخته شد. او در مقابل کسی که می گفت: «شما در سال ۶۲ نامه نوشتید به امام که جنگ را تمام کنید و بعدها خواهان ورود به جنگ با عراق در زمان حمله خلیج فارس بودید» پاسخ داد: «اشتباه نکنید من در سال ۶۲ مثل شما بودم. من همانجایی ایستاده بودم که شما امروز ایستادید. اگر نامه نوشته بودم که جنگ را تمام کنید حتما امروز به آن افتخار می کردم. ما آن زمان در طرفی ایستاده بودیم که خواهان ادامه جنگ بود و امروز ابایی ندارم از اینکه بگویم اشتباه می کردیم. امروز با همان تجربه می گویم که ادامه پیدا کردن تحریم ها و مساله هسته ای اشتباه است و درحال نابود کردن ایران است.»

پس از این گفتگو یکی از فعالان جریان ارزشی درست ترین انتقاد را به دوستانش داشت که نشان می داد مجموعه این گفتگو چقدر مفید بود. سیامک مهاجری از فعالان ارزشی گفته بود که «مخالفان عموما به گزاره هایی در مورد تاجزاده اشاره کردند که شنیده بودند و تاجزاده به راحتی با نشان دادن خلاف واقع بودن ، آنها را از دور نقد خارج میکرد.» این مهمترین دستاورد تاجزاده در این نشست بود که آبی باشد بر روی همه دروغ هایی که سالها در مورد او و دوستانش گفته بودند.

اشاره این دوست ارزشی درست است. به عنوان مثال وقتی کسی به تاجزاده انتقاد می کرد که شما مخالف حضور در سوریه بودید و حالا می گوید چرا نظام نمی رود در افغانستان بجنگد»؟ با پرسش تاجزاده روبه رو شد که کدام یک از اصلاح طلبان گفتند که چرا ایران نمی رود در افغانستان بجنگد؟» اما هیچ نمونه ای یافت نشد و همینجا بود که تاجزاده فرصت کرد تا هم به نقد حضور نظامی در سوریه بپردازد، هم به نقد جریان حاکم که در صدد تطهیر طالبان است.

نقد تاجزاده سخت است چون در بیان نظراتش هیچ لکنتی ندارد. همانطور که در همین اتاق گفت نه از فحاشی های اپوزیسیون برانداز می ترسد نه از تهدید های اطلاعات سپاه.» چون برایش یک اصل مهم است و آنهم ایران است.

تاجزاده همواره قائل به گفتگو بوده و به نظر می رسد این سنت گفتگو که با طیف خاصی از مخالفان خود گفتگو شود، شاید بتواند راه جدیدی در سیاست ایران باز کند. از همین رو پیشنهاد می کنم افراد بیشتری از اصلاح طلبان با جریان ارزشی وارد گفتگوی صریح و رو در رو شوند.

مهمترین دستاورد این کار این است که گزاره های دروغی که سران جریان اصولگرا برای این جوانان ساختند را یکسره برباد می دهد. این گفتگو اگر از سوی کسانی که حول و حوش آنها اختلاف نظر بیشتری وجود دارد اگر انجام شود، بسیار مفیدتر است. کسانی چون، محسن میردامادی، علی شکوری راد، محمدرضا خاتمی، ابراهیم اصغرزاده، عباس آخوندی و بیژن زنگنه. پیشنهاد می کنم آنها ترتیبی دهند تا یک شب با مخالفانشان از جریان رقیب گفت و گو کنند. این می تواند باطل السحر همه بولتن هایی باشد که نهان و آشکار علیه آنها به خورد بدنه جریان اصولگرایی دادند.

لینک کوتاه

برچسب ها

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 1 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.